Dikwerf pret
Op de site van de digitale bibliotheek der Nederlandse Letteren (DBdNL) kwam ik iets moois tegen (dacht ik). De 19e eeuwse voorganger van We moeten nog een lied. "Bruiloftsliederen om vrolijk het huwelijksfeest te vieren." Met als ondertitel "Als het huwelijk met vreugd en zang wordt ingezet, denkt men zijn leven door nog dikwerf aan die pret." Het hele boek is te downloaden op http://www.dbnl.org/tekst/_bru005brui01_01/.

Maar het boekje dat me aanvankelijk opgewonden deed opspringen, stelt bij nader inzien in veel opzichten teleur. Ten eerste zijn jaartal en auteur niet bekend. "Anoniem, negentiende eeuw. " Anoniem! Ja dat raadt je de koekoek!  Met zulke liedjes. Een paar regels is wel voldoende:

Nu door den Echt verbonden Liên,

Vereenigd wenschen wij,

Uw Echt doe uw veel vruchten zien,

Die u niet met den tijd ontvlien,

En gij der menschheid aan mogt biên,

Tot heil der maatschappij. (bis)

Tja, waar gaat dat nou helemaal over? Wat een loos verhaal en wat een rijmdwang! Het lijkt toch erg op "Zij is gestopt met roken en kan ook heel goed koken." (hoofdstuk 2 uit ons boekje) De informatiedichtheid is opvallend gering. Ik ga de komende dagen op zoek naar materiaal dat eens iets positiefs laat zien van het bruiloftslied. Tot gauw!