Best grappig!
Gisteren twitterde Willem Vissers opgewekt dat een vriendin van hem voor de derde keer trouwde. Een artiest zong tijdens de bruiloft een lied van de Cats. En - zo twittert Willem verder - de titel van de song is de naam van de vorige vrouw van de bruidegom. Best grappig.
Best grappig? Nee, beste Willem. Dat is nou net wat wij in het boek We moeten nog een lied betogen: dat is helemaal niet grappig. Het is misschien sowieso al niet grappig te noemen als je voor de derde keer moet trouwen. Want dat betekent op zijn minst dat je ook twee keer gescheiden bent of - misschien nog erger - een echtgenoot is overleden. Met dat doel zijn die beide huwelijken nooit begonnen natuurlijk. Het feit dat je nu voor de derde keer staat te trouwen moet iedereen op zijn minst een beetje ongemakkelijk en onzeker maken. Is het dan grappig om dat gevoel nog eens te onderstrepen met een lied over nota bene een vorige partner?

Maar misschien was hier iets anders aan de hand en speelde het toeval het bruidspaar parten: een ingehuurde  band of artiest zingt Lea of Marian en iedereen realiseert zich: "Oeps! Zo heette zijn ex. Dat is dan eerder genant dan grappig.

Het André Hazes-principe in ons boek schrijft voor: zing tijdens bruiloften niet over onderwerpen waar André Hazes in zijn leven mee heeft geworsteld of over heeft gezongen. Dus niet over ex'en, niet over schulden, niet over hart- en vaatziekten en niet over geheimen als detentie of buitenechtelijke kinderen cq verhoudingen en al helemaal niet over overgewicht (in het bijzonder niet overgewicht bij vrouwen!). Ieder lied op een bruiloft moet de feestvreugde onderstrepen en verhogen! Waarschijnlijk kon de band er in dit geval niks aan doen.